4 Kasım 2010

Yuppi

"Yaşamdan Dakikalar" tekrar başladı. Evet evet o dört birbirinden (malesef en ukalası ayrılmış) ukala, çok bilmiş herşeyi bilmiş ama bir o kadar insani değerlere önem veren şehrine, güzelliklerine, halkına onun sanatına saygı duyan ve her fırsatta dile getirebilen silahşörlerden bahsediyorum. Hıncal, engin yaşam deneyimine inanılmaz saygı duyuyorum. Hayata bakışlarımızın çok benzediğini düşünüyorum. Sunay, deli gerçek bir Dali bir adam :) Zekasına ve bilgisine hele hele hissederek anlatışına hasta olduğum tam bir Anadolu çocuğu ve İstanbul aşığı, Nebil, hemşerimi en sona bıraktım. Gerçek bir değer, gerçek bir televizyoncu ve dökümantasyoncu. Yaptığı belgesellerin her biri tarihsel bir döküman... İtiraf etmem gerekirse Haşmet'i çok özleyeceğim, çok sinirlendirirdi beni sonradan kendime benzettiğim için bu kadar kızdığımı fark ettim-ettirildim...Umarım en kısa zamanda o da gelir.
Her birinin gerçek yaşamda genel tavırlarının ve kişiliklerinin ne olduğunu hiç bilmiyor ve önemsemiyorum. Beni 2-2,5 saat acaba şimdi ne anlatacaklar diye heyecanlandırıyorlar ya bana yetiyor. Her bölümü benim için gerçekten çok anlamlı ve özel.
Bir program bakmışım İspanya'da Prado Müzesindeyim, bir program Louvre, bir program bakıyorum Osman Hamdi'nin bir resminde ya da Fikret Mualla'nın ya da bir Ara Güler fotoğrafının içinde eski bir İstanbul sokak arasındayım.  Ya da Fazıl'ın bir konçertosundayım ve onunla beraber çalıyorum. Her program bambaşka alem ve bambaşka bir zevk anlayacağınız...   

Benim için her biri Don Kişot'lar. Çünkü toplumun entellektüel zevkleri ve seviyesi o kadar düştü ki, zevksizliğin baştacı edildiği ucuzlukların piyasa yaptığı, sanatçı müsvettelerinin etrafı kuşattığı bir dönem yaşıyoruz. Buna karşı verilen savaşı Don Kişot'un Değirmenlerle olan savaşına benzetiyorum, ama umarım sonları aynı olmaz. 
Yeniden başlamalarına çok sevindim...

ÖZ: Perşembe akşamları TV8'de buluşmak üzere...
Sevgiyle Kalın.
H.

26 Ekim 2010

Hastayım...

Hastayım, hastayım...
Mızmızlanmayı sevmiyorum ama uzun süredir vücuduma yapışan şu hastalığı atamıyorum. En ufak bir üşütme de tekrar yatırıyor. Normalde de zaten yüksek olan vücut ısım top yapmış durumda ve sürekli sırılsıklam olup üzerimi değiştiriyorum.Vücudumun her yerinden sızı yayılıyor sanki...

Ne menem birşeysin be Grip...Rahat bırak artık beni...

Son Not: En kısa zamanda grip aşısı olamalıyım :)
H.

Görsel: griptedavisi.blogspot.com

19 Ekim 2010

Gender Gap Index 2010


Türban, mürban derken toplumda kadınımızın durumunu gözler önüne seren Dünya Ekonomik Formunun Gender Gap Index 2010 raporuna göre anlı şanlı Türkiye'miz ki -neredeyse tüm Avrupa ülkelerinden önce kadınlarına seçme seçilme hakkı tanımış ülkemiz- 126. sıraya hak kazanmış. Kaç ülke olduğunu mu merak ettiniz? 134 ülke içerisinde 126. oldu. Nedir kriterler neler ölçülüyor derseniz de; kadınların sağlık, eğitim, ekonomik güç ve siyasi temsil gibi alanlarda erkekler karşısındaki durumu ölçüt olarak alınıyor. İsteyen arkadaşlar raporun Türkiye'yi ilgilendiren kısmını http://www.weforum.org/pdf/gendergap2010/Turkey.pdf linkinden görebilir. 
Evet Türkiye rapora göre, sağlık alanında 61’inci, siyasette 99’uncu, ekonomik katılım ve fırsat eşitliği konusunda 131’inci, eğitim konusunda de 109’uncu sırada. Fas’ı, Benin’i, Suudi Arabistan’ı, Yemen’i filan geride bırakmış. Ekonomik katılım ve fırsat eşitliği konusunda ise muhteşemiz 134 ülke arasında 131’inciliği yakalayabilmişiz.
Şimdi lütfen konuşun tüm kanalları dolduran cinsiyeti önemsiz türbanlı(!) aydınlarımız, ülkemizin cinsler arası gerçeği bu kadar ortada iken acaba türban yukardaki eşitsizliklerin hangisini çözecek?

Işığınızı kaybetmeyin.
H.

P.S. Okunması şiddetle önerilir.

12 Ekim 2010

Reiki

Geçen akşam yaşadığım bir deneyimi sizlerle paylaşmak istiyorum.
Facebookta beğendiğim bir gruptan 10.10.2010 a özgü Altın Üçgen (3.Göz) Uzaktan Enerji Şifa Paylaşımı etkinliği geldi ve bende denemek istedim. Gruba girdim ki yaklaşık olarak 600 civarında bir kullanıcı kitlesi etkinliğe katılıyor ve tabii ki heyecanlandım.
Tam da onların bahsettiği adımları yaptım ve tam saatinde yani saat 22' de evin sessiz bir odasına çekildim. Yaklaşık 10 dk. gibi bir zaman geçti ve topuklarımdan yukarıya doğru bir ateş topunun yükseldiğini hissettim. Acaba beynim bir oyun mu oynuyordu? Düşünmek yerine yaşamayı tercih ettim. Çünkü zaten normal yaşamda da çoğu zaman beynimizin oyunlarına kanmıyor muyuz? Ve gerçekten de bacaklarımdan yukarıda doğru çok etkili bir ŞEYİN yükseldiğini hissettim sonrasında bu etki kollarıma doğru aktı. Ancak bu deneyimi kısa tutmak zorunda kaldı. Çünkü içeriden oğlumun sesine hatta ağlayışına cevap vermek zorundaydım. Reiki konusunda deneyimli arkadaşlar için belki çok küçük bir şey olarak gelebilir ama beni çok etkilediğini söylemeliyim.
 

ÖZ: Herşeyi bilen ben Enerjiyi gerçeten küçümsemişim. Ama hiçbirşey için geç değil :)

Takıntılarım V.1


Önceden de biliyordum ama bugün yine yüzleştim ve gerçekten takıntılarımı yazmaya karar verdim...
1. Herhangi bir kaldırımda, metroya yürürüken ya da herhangi bir merdivenden çıkar ya da inerken, insanlar neden karşı taraftan kimse gelmeyecek ya da onların geçmesine gerek ve izin yokmuş gibi insanca(!) yürür? Tam benlik durum ve bende inatlarına üzerlerine doğru yürürüm, beklerim ki biriyle çarpışalım ve girelim birbirimize rahatlayım ve bu  takıntımdan kurtulayım.
2. Minibüslerde ne kadar kalabalık ne kadar sıkışık olursa olsun kendi paramı kendim vermekten hoşlanıyorum ve kıçını devirip parasını başklarına uzatan insanlardan(!) çok hoşlanıyorum. Neden onlar kadar konforuma düşkün olmadığımı hep düşünürüm ve beklerim ki benden paralarını uzatıp vermemi istesinler ve ben oturduğum koltuktan kalkıp normalde onun kalkarak kimseye ihtiyacı olmadan verebileceği parayı onun yerine vereyim.
3. Yollarda sigara içen insanlara(!) bayılıyorum. Özellikle sabahın köründe (günün diğer saatleri bu eylemi zararsız ve beni de takıntısız bırakmıyor) arkasından kimin geldiği önemli olmadan püfür püfür sigaralarını arkalarından gelenlere de zorla içirek giden insanlara bayılıyorum. Bekliyorum ki sabah sabah ettiğim okkalı cümleleri duyup benimle sohbete girsin :)
4. Bazan sınıfta "bu bana nerde lazım olacak ya da nerde kullanacam?" sorusunu soran genç insanlara takılıyorum (ender olarak ama). Sevgili Tuncay'ın "kız isterken lazım olacak" cinsinden kötü bir espri yapmakla yapmamak arasında gidip geliyorum. 
5. Herşeyi bilmekten, herşeye bir cevabımın olmasına takılıyorum ve dışarıdan kendime bakıp kendime takılıyorum ve diyorum ki "allahtan çevremde benden bir tane daha yok :)"

ÖZ: Şimdilik bunlar geldi aklıma en kısa zamanda takıntılarımın sayısını azaltıp aklıma gelenlerin sayısını arttırıp karşınıza öyle geleceğim :)
H.

1 Ekim 2010

Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe


...
Dostum dostum güzel dostum
Bu ne beter çizgidir bu
Bu ne çıldırtan denge
Yaprak döker bir yanımız
Bir yanımız bahar bahçe


Öyle bir yerdeyim ki
Ne karanfil ne kurbağa
Öyle bir yerdeyim ki
Bir yanım mavi yosun
Dalgalanır sularda

Dostum dostum güzel dostum
Bu ne beter çizgidir bu
Bu ne çıldırtan denge
Yaprak döker bir yanımız
Bir yanımız bahar bahçe
...
Hasan Hüseyin Korkmazgil

26 Eylül 2010

Bu ne ya ??

Tarih: 29 Eylül 2010
Saat: 18:35
Yer: ÖZGÜRLÜK PARKI
SAHNE 1
Hafta sonları yaklaşık 1500-2000 kişi misafir eden, biraz olsun temiz hava ihtiyacımızı karşılayan, arada yapılan sanatsal gösterileri, organik pazarı ve Fua Cafe'si ile yaz akşamlarımızın vazgeçilmez parkı. 


Her hafta sonu olduğu gibi yine parktayız ve aşağıdaki sahne aynen yaşandı:
Elinde iki köpek (ortalama boyutlarda 2 köpek) ile çakma sarışın bir Beyaz TÜRK (!) (neden öyle sıfatlandırdığım sanırım yazıda anlaşılacak aksi taktirde önyargı değil) köpeklerden birisi yerde ve gerçekten titriyor, oradan geçen bir bayan ile köpeklerin sahibi arasında geçen konuşma:
-Ne oldu neden titriyor köpekçik?
-Kahretsin bunları pis Kürt' ün (!) yüzünden, korkuttu köpeğimi
-Çok kötü nefretlikler
-Defolup gidin burdan, pis tecavüzcüler (!) bunlar hayvanlara da insanlara olduğu gibi tecavüz ederler. İğreniyorum bunlardan...
devamını dinleyemedim tüm sinirime rağmen oğlumu alarak ordan uzaklaştım çünkü kendimi tanıyorum. Amacım ne Kürdü savunmak olacak ne de islah olmaz muhalif yanımdan dolayı kadına laf söyleceğim. Sadece ve sadece neden diyecem ? NEDEN??
Ne zamandan beri biz bu kadar ayrımcı olduk? Ne zamandan beri sadece ırkından ya da görünüşünden dolayı insanları küçümser olduk? 
Midem bulandı ve okkalı bir küfür ettim. Kusmak istedim ama kadının üzerine...
Yazıklar olsun, ama tebrik ediyorum gerçekten başarıyorlar BAŞARDILAR.
Yüzyıllarca kardeş olarak yaşamış insanları bu hale getirmişler ya TEBRİK ETMEK (!) gerekiyor. 

ÖZ: GAME OVER

Sevgiyle kalın,yada sevgisizlik denizde boğulun.H.